ترس از تصمیم‌گیری؛ وقتی تحلیل داری، ولی جرئت نداری ماشه را بکشی

یکی از عجیب‌ترین ترس‌ها در ترید، ترس از ضرر کردن نیست؛

بلکه ترس از تصمیم‌گیری است.

یعنی چی؟

یعنی ستاپ را می‌بینی، دلیل ورود را هم داری، حتی حد ضرر و تارگت هم مشخص است…

اما باز هم دستت می‌ایستد.

نه چون مطمئن نیستی بازار چی می‌شود؛

بلکه چون از مسئولیتِ انتخاب می‌ترسی.

ترس از تصمیم‌گیری معمولاً خودش را این‌طوری نشان می‌دهد:

  • وارد نمی‌شوی، چون «شاید بهتر شود»
  • چندین بار چارت را نگاه می‌کنی، ولی اقدام نمی‌کنی
  • مدام دنبال تأیید بیشتر می‌گردی
  • بین ورود و صبر، گیر می‌کنی
  • بعد از حرکت بازار، تازه حسرت می‌خوری که «دیدی؟ باید می‌رفتم»

مشکل اصلی اینجاست که ذهن ما دوست دارد

قطعیت داشته باشد،

ولی بازار قطعیت نمی‌دهد.

پس بعضی تریدرها به‌جای این‌که با عدم‌قطعیت کنار بیایند،

در «تعویق تصمیم» پناه می‌گیرند.

و این تعویق، کم‌کم تبدیل می‌شود به یک عادت خطرناک:

عادتِ نرسیدن به عمل.

به نظرم سؤال مهم اینه:

آیا واقعاً از ضرر می‌ترسی، یا از این می‌ترسی که تصمیمی بگیری و مسئول نتیجه‌اش باشی؟

3 لایک کرده

به نظرم این ترس خیلی وقت‌ها از خودِ ضرر هم عمیق‌تره؛

چون ضرر را می‌شود مدیریت کرد، ولی «تصمیم نگرفتن» کم‌کم آدم را از معامله‌گر به تماشاگر تبدیل می‌کند.

2 لایک کرده

ماجرا از اینجا جالب تر میشه که بعد از از دست دادن این موقعیت و از قضا تارگت خوردنش ، انگیزه در گرفتن موقعیت مشابه به شدت زیاد میشه و ذهن ناخودآگاه هر کاری میکنه تا بازار را در قالب اون الگو بگنجانه و عطش خودش را در ورود هرچه سریع تر آرام کنه که در این حالت هم با احتمال بیشتر استاپ میشه.

3 لایک کرده

راه حل چیه پس؟؟؟

راه حل بکتست و ایمان و اطمینیان به استراتژِی که در بکتست به وجود میاد