اگر با دنیای ترید سروکار داری، تقریباً محال است با دو حسِ مکرر روبهرو نشده باشی: ترس از شکست و بیاعتمادی به استراتژی خودت. این دو، ساکت و پنهان وارد ذهن تریدر میشوند، ولی میتوانند تمام تصمیمهای منطقی را از بین ببرند.
خیلی وقتها ما شکست را گردن بازار یا شرایط بیرونی میاندازیم، در حالیکه واقعیت این است :
گاهی دشمن اصلی ما، خودمان هستیم .
* چطور ترس از شکست خودش را نشان میدهد؟
ممکن است بارها چنین حالتهایی را تجربه کرده باشی:
-
تا لحظهی آخر برای ورود به معامله شک داری
-
با اولین اصلاح، معاملهی سودده را سریع میبندی
-
معاملهی ضررده را نگه میداری چون “شاید برگردد”
-
بعد از چند تا ضرر، ناگهانی تمام استراتژی را تغییر می دهی
-
مدام بین تایمفریمها یا اندیکاتورها میپری دنبال «بهترین» حالت ممکن
بهظاهر در حال تریدی، اما در واقع در حال واکنش به ترس هستی، نه اجرای برنامه.
* چرا به استراتژی هات اعتماد نداری؟
۱. چون آماری از عملکردش نداری 
وقتی استراتژی فقط یک حدس ذهنی است، طبیعی است که با هر ضرر متزلزل شوی .
اما وقتی بدانی:
-
نرخ موفقیت استراتژیات چقدر است
-
میانگین ریسک به ریوارد را حساب کرده باشی
-
مقدار دراو دانش چقدره است
ذهن تو میفهمد که ضررها بخشی از مسیر طبیعیاند، نه نشانهی خرابی سیستم.
۲. چون انتظارت از بازار غیر واقعی است
خیلیها فکر میکنند بازار همیشه باید در جهتشان حرکت کند، اما بازار فقط واقعیت خودش را نشان میدهد:
گاهی هفتهها پر نوسان و بدون روند است.
گاهی ضررهای پشتسرهم اتفاق میافتد.
اگر ذهن آمادهی این چالش نباشد، هر نوسان کوچک به بحران اعتماد تبدیل میشود.
۳. چون تعریفت از “شکست ” اشتباه است
برای خیلی ها هر ضرر مالی = شکست.
اما در ترید حرفه ای، شکست یعنی:
نادیده گرفتن قوانین خودت 
