خیلی از معاملهگرها فقط در یک بازه زمانی مشخص ترید می کنند؛ بعضیها فقط در سشن نیویورک ، بعضیها فقط سشن لندن، و بعضیها در اپن نیویورک و یا ساعات پایانی مارکت .
سؤال مهم اینه که آیا محدودیت زمانی واقعاً روی کیفیت ترید تأثیر میگذاره ؟
مثلاً:
چون محدودیت هست، تمرکز بیشتر میشه و عملکرد بهتر؟ یا شاید برعکس؟
در این تاپیک میخوایم تجربهها، تحلیلها و نظرهای شما رو جمع کنیم تا ببینیم بهترین رویکرد برای مدیریت تایم ترید چیه و آیا «محدودیت زمانی» الزاماً چیز مفیدیه یا میتونه بد هم باشه .
شما معمولاً در چه تایمی ترید میکنید و فکر میکنید محدودیت زمانی چه تأثیری روی کیفیت تصمیمگیریتون میذاره؟
به نظر شما داشتن یک تایم مشخص و ثابت بهتره یا ترید در زمانهای مختلف؟
تجربه من اینه که نمیتونم توی تایمی که خبرا زیاده ترید کنم… چون خیلی بازار عصبیه…. من ازساعت 9 صبح تا حوالی 3 بعد از ظهر و یا 6 عصر تا 10 شب یک یا دو معامله میکنم سودش کمتره ولی خیالم راحته استاپ عصبی نمیخورم منطق بالاتری داره
به نظر بنده مارکت هیچ تایم مشخصی نداره! ی حرکت بزرگ ممکنه از توکیو یا لندن یا نیویورک شروع بشه و همینطور اصلاحش ممکنه تو هرکدوم از سشن ها اتفاق بیفته.باید مارکت رو درک کرد مثلا من ی وقتایی تو سشن لندن به این نتیجه میرسم قرار نیست حرکت ویژه ای شروع بشه و مارکت منتظر نیویورکه پس توش ترید نمیکنم یا نیویورک ی حرکت بزرگ انجام میده و با توجه به موقعیت مارکت به این نتیجه میرسم که در توکیو میتونه ی اصلاح خوب بده.
اگه ی تایم مشخص برای ترید داشته باشید ممکنه یا خیلی زود وارد بشید یا خیلی دیر!
به اعتقاد بنده ترید ی شغل تمام وقته و تریدر واقعی باید تمام مدت هشیار باشه و حواسش به حرکت مارکت باشه. نه اینکه مدام پای چارت باشی! ولی نباید هیچ وقت ازش غافل شد.
یجا دیدم که میگفت مار پیتون ممکنه روزها و هفته ها طعمه رو زیرنظر بگیره و دنبالش کنه و نقشه بکشه تا هروقت بهترین فرصت پیش اومد حمله کنه!. شکار طعمه زمان مشخصی نداره دوستان!
مارکت هیچ نظمی در هیچ بعدی نداره! نه زمانی و نه مکانی و این شما هستید که باید زمانی که طعمه خودش رو نشون میده اونجا باشید و شکارش کنید!
دقیقا. مثلا من بعد از سه تصمیم چه باعث ورود بشه چه باعث ورود نشه خسته میشم و دیگه نمی تونم طبق پلن وارد یا خارج بشم.
بنابراین بعد از سه تصمیم (که اکثرا ورود می کنم) حتما می بندم میرم. روزهایی هم هست که سه تصمیم از سر ترس و … می گیرم و وارد نمی شوم. بازم همینه. بجای سود و ضرر اون روز سه مرتبه حسرت عدم ورود می کشم خودم رو فحش میدم و میرم میخوابم.
یکی از ضرورتهای استراتژی داشتن تایم مشخصی برای گرفتن معامله هست. مثلا من از اوپن نزدک تا حداکثر یکی و نیم ساعت بعدش منتظر دیدن نسانه ورود به معامله میشم اگر یک ساعت و سی و یک دقیقه بعد ورود داد نباید وارد بشم. حالا این مدت برای هر استارتژی می تونه متفاوت باشه ولی باید حتما تعریف بشه. کلا نگاه کردن زیاد به چارت باعث میشه که دلیلهای غیر واقعی برای معامله کردن یا نکردن پیدا کنیم.
به نظر بنده ابتدا هر کسی باید خودش را از لحاظ عملکردی تشخیص دهد. بنده خودم عملکرده ذهنم در صبح خیلی بهتر می باشد ـ پس به همین خاطر تایم کاری بنده در طول 2 سال ترید کردن از ساعت 10 تا 13 ظهر می باشد البته بنده اسکلپ میکنم- راضی هم هستم
با توجه به تجربه 4 ساله بنده داشتن زمان مشخص خیلی مفید هست و هرکس با توجه به استراتژیش باید اون زمان رو مشخص کنه
دلیلش هم به نظرم “ظرفیت ذهن “ هست و ذهن مانند یک ظرف تشبیه کنین که یک حجم مشخص از دیتا رو داره، هرچی بیشتر به چارت نگاه کنین زودتر اون ظرف پر خواهد شد .
من قبل از شروع تایم کاری نقاط ورود رو ترسیم میکنم و دیگه منتظر ورود نشانه میمونم و از تحلیل زنده خودداری میکنم تا به نقاط برسه و با بازی افلاین خودمو سرگرم میکنم.