سلام دوستان
احساس میکنم زندگی چه در ایران چه در هرجای جهان، بعد از اینکه سنی ازتون میگذره خیلی یکنواخت میشه و دوپامینی که لذتهای مختلف تو شما ترشح میکنن مثل یک روند نزولی کریپتو یا خیلی از رمزارزها که تو جوونی حماقت کردم و خریدمشون، پایین و پایین تر میان.
زندگی از یک جایی به بعد تبدیل به بازاری میشه که فقط فروشندهها توش فعالیت دارن و هیچ خریداری نمیاد چیزی بخره تا قیمتو حتی یه ذره ببره بالا. نه زن، نه پول، نه ماشین و نه سودهای کلفت تو معاملههای بیخود دیگه راضیم نمیکنه.
حتی دیگه وقتی اتفاقی سود میکنم تو بازاری که همه پیشبینی میکرد با کله میخوره رو زمینم حس قبلی رو بهم نمیده. هر چیم اندیکاتورهای مختلف رو بازار زندگیم نصب میکنم هیچ کدوم هیچ سیگنالی برای یه پوزیشن درست و حسابی بهم نمیده تا زندگیم معنا دار بشه.
حالا البتته جنگم بی تاثیر نیست ولی حس کردن بهترین استاد ترید و زندگی کسی جز خدا نیست و هیچ پلتفرمی به جز پلتفرم خدا نمیتونه کار منو راه بندازه
سوالم این بود که بنظرتون
خدا وجود داره؟
