دلایل زیادی داره که استفاده از پراپ به جای سرمایه ی شخصی رو توجیه میکنه:
۱-فشار روانی به مراتب کمتر:تواین شرایط و نرخ عجیب و غریب دلار از دست دادن سنت به سنت سرمایه به شدت روی روان و به دنبالش سلامتی تاثیر منفی میذاره.
۲-جذب سرمایه های خیلی بزرگ:فقط ۲۰۰۰هزار دلار معادل ۳۰۰میلیون پول رایج مملکت و در واقع حدودا زحمت یه سال کار کردن و سختی کشیدن یه کارمنده.خب طبعا جور کردن سرمایه ی زیاد خیلی مشکله.درحالی که با پول به مراتب کمتر میشه سرمایه های بزرگی جذب کرد.
۳-قوانین پراپ اتفاقا خیلیم خوبه!من زیاد دیدم خیلیا انتقاد میکنن که قوانین پراپ خوب نیست دستو پا گیره و…
آره موافقم که خیلی از پراپ ها ممکنه قوانین غیرمتعارف،عجیبو غریب و بعضا غیر شفاف داشته باشن؛اما پراپ هایی که قوانینشون شفافِ و معقوله اتفاقا خیلی به تریدر(خصوصا تازه کارها)کمک میکنه که تو چارچوب رعایت مدیریت سرمایه ترید کردنو پیش ببرن،مسئله ای که واسه خیلی از تریدرها پاشنه آشیله و به دلیل همین حسابشون کال میشه.
۴-بعضی پراپ ها به بروکر های درجه ۱ دنیا وصلن درحالی که اگر با سرمایه شخصی بنا باشه که ترید کنیم با توجه به تحریم ها مجبوریم بریم سمت بروکرهای درجه ۲،۳ که برای منی که کریپتو کار میکنم مسئله ی کمبود لیکوئیدیتی صرافی و حرکتای شارپ و پر از گپ روی ارزها معضل میشه.مثلا من تو یه پراپی درحال حاضر فعالیت دارم که معاملات رو چارت های بایننسه و خیالم از نقدینگی بالا راحته و چارتا خوانا و منطقی تر از صرافی های درجه ۲،۳ مثل کوینکسه.
شما نظرتون چیه؟به نظرشما پراپ بهتره یا ترید با سرمایه ی شخصی و چرا؟
