دمت گرم.همه چی رو ایگنور میکنی و فقط خودت رو میبینی
برات مهم نیست با این سیستم آموزشی فَشَل که کل سال تحصیلی ۱۰روز هم بچه ها درس نخوندن در آینده یه کشور پر از افراد بیسواد شده
برات مهم نیست به بهانه کمبود آب و برق و گاز درصد بالایی از شهرک های صنعتی تعطیل شدن و در آینده کلی آدم بیکار وجود داره
برات مهم نیست که مجبوری بری موتور برق بخری تا بتونی ترید کنی
برات مهم نیست برای حق و حقوق شهروندیت چندبار ازت پول بگیرن و تهش نصف و نیمه با منت بهت بدن
ما هم توی اطرافیانمون کارخونه دارهایی رو داریم که الان دست کمی از آیدین ندارن،اما در پس داستان های تخیلی تلاش سختشون که برای بقیه تعریف میکنن همیشه در شرایط ناآرام مملکت به خارج رفتن و کسب و کارشون رو به شخصی سپردن برای اداره کردن
اگر رانت های این ح.کو.مت نبود الان یه عده نمیتونستن پز این داستان های تخیلی رو بدن
بله ،من امروز وظیفه م کار کردنه و شمشیر زدن در مسیر سخت خودم ،اگر خیلی احساس مسئولیت نسبت به افراد ضعیف و آسیب دیده ی جامعه دارم ،این رو به خودم میگم ،به غیرتم بر میخوره و جوری کار میکنم که ماهی ۳هزار دلار بتونم به ۶تا خانواده بدم که درگیر هزار فساد نشن .اگر خیلیییییییی آدم خوبی باشم این کار رو میکنم
وگرنه از بدی های وضعیت میگم و شکست های خودم رو گردن کشور میندازم و خودم رو ترحم برانگیز جلوه میکنم و همه برام دست میزنن و حس خوبی بهشون دست می ده که من بدبخت تر از اونام ،ترجیح میدم تو لیگ جنگنده ها شمشیر بزنم تا تو لیگ مغموم و شکست خوردگان .
من هرچی این حرف ها رو میشنوم بیشتر به اون یک درصد ثروت مند جامعه افتخار میکنم ،که اون ها هم میتونستم مثل بقیه فکر کنند ولی گوش هاشونو گرفتن و فقط تلاش کردن رو به جلو
از نظر تردینگ نالژکی بهش فکر کنیم افرادی که (بافر )
ندارن حتما با گروپ سفر کنن به کشوری دیگه ؛)
اینجوری امنیت ذهن شون حفظ میشه !
افرادی هم که بافر دارن تو تریدرینگ ، لزوم نداره گروپی سفر کنه ،!
به هر تعریق ! شما دلاری درامدی داشته باشی ! اینجا اصلا بدرد زندگی نمیخوره ! چرا چون تمام اجناسی مصرفی دلاری حساب میشه تازه گرونتر و کیفیت گروپی داغثن مثل من میوه گرید A هزینه میدم ، میوه به گرید نرسیده ازنظر کیفیت !
قیمت مسکن گرونتر از کل کشورها دیگه هم رده ایالات متحد و وووو
از نظر شکور مطنقی باید خیلی مواد خوراکی با کیفیت تری میداشت ! برحال خیلس چیزها هست !
نظر شخصی من افرادی که نگرانی از بابت فامیلی ندارن بنظرم ارزش زندگی نداره اینجا !
اما افرادی گهره فامیلی دارن موند شون مهمتر از نبود شون ،
میتونه کشور مناسب باشه نسبت به جاهای دیگه
قیمت انرژی مثل گاز و برق واقعا ارزون نسبت به جاهای دیگه ،
لطف دارید و سپاس با آرزوی بهترین ها ،دقیقا من در تمام گروه های تلگرام و روبیکا و این ها یا ریموو شدم یا لفت دادم یا سایلنت شدم فقط چون مثل بقیه نمیتونستم خودمو جلوه بدم ،نه این که نارسیست باشم ولی کاری نمیتونم بکنم و از دایره اختیاراتم خارجه اون مسائل که ترند جامعه ست
دقیقا . من اذیت میشم تویوتا کرولا که ماشین دانشجویی حساب میشه تو کانادا اینجا ۷ میلیارده.ولی قیمت گذاریش دست من نیست .من اذیت میشم که تو جامعه طرف با پارتنرش با ۲۰۶ سر چهاراه یه پرادو میبینه و دختره کلا همه چی یادش میره وقتی پرادو رو میبینه .تعارف نداریم .برابر نیست اقتصاد .اما یه نکته ای هست .من این رو میدونم در کشور هایی که همه میتونن کرولا بخرند حتی با حقوق کار پاره وقت کنار دانشگاه حکومت هاشون جوری طراحی شده که کسی نمیتونه برتری اقتصادی ویژه ای داشته باشه .یعنی جامعه ی یک درصد وجود نداره تو اون کشور ها .و من سلیقه م رو میگم : وقتی میخواستم مهاجرت کنم تازه اروپا هم نه (گشنه خونه ست ) کانادا مقصد بود و متوجه شدم از استانداردی که حکومتشون برای جامعه قرار داده نمیشه فراتر رفت و حس زندان بهم دست داد .من سلیقه م نبود .حتی طرز فکرم این نبوده و به همین جهت به سمت این شغل دیربازده و سخت رو آوردم .میدونید تارگتم فرق داشته .و همواره با اون افراد یک درصدی جامعه که تعامل میکنم بهم میگن اگر الان رفته بودی همون کانادا و تحصیل کرده بودی و استخدام شده بودی مثلا تو مایکروسافت الان روزی ۱۰ ساعت کار میکردی .احتمالا بنز هم خریده بودی .خونه ۴۰۰هزار دلاری با قسط ۳۰ ساله ت رو خریده بودی اما تا آخر عمر هیچ داستانی رو نمیساختی و مسیر خاصی رو طی نکرده بودی .پس لذت ببر از مسیر سخت و ناخوشایند و پر از فراز و فرودت /و همیشه اتفاقات زیبا در پس مسیر های تارک هستند .یادمه دانشجو بودم و تفریحات رایج هم سن هام رو داشتم و یه روز گفتم میرم سربازی .همه گفتن تو؟! سربازی؟! تو غذای رستوران نمیخوری که معده ت به هم میریزه میخوای حالا بری سربازی؟! به قیافت نمیخوره ! و رفتم و خیلی آزار دهنده بود برام چون آدم آنتی سوشالی بودم و رسما سبک زندگی در سربازی اجتماعی که هیچ /گله ای بود ! یه چیز عجیبی بود اون روز برام حتی وقتی تموم شد حس خاصی نداشتم اما ۱ سال بعد اولین بار که رفتم سفر خارجی یک رضایت فردی زیبایی داشتم که سربازی کوفتی رو رفتم و دیگه برای خروج از ایران نیاز به وثیقه گذاشتن ندارم .اون روز که افتاده بود خدمتم شهرستان خیلی به خودم لیچار میگفتم که اینجا چه غلطی میکنی تو .اما وقتی تو فرودگاه از استارباکس قهوه گرفته بودم گفتم خوب کردی رفتی سربازیه رو .می ارزید /تمام مسیر ها ی ناخوش آیند حاصلشون زیباست . فکر کنم پیامم کمی از مسیر بحث خارج شد ولی لازم بود که بگم
ترکیه هزینه زندگی ش بالاست - وان و استانبول و آنکارا نداره {تهش توی اجاره خونه کمی ارزون تره}
پیشنهاد کلی و عقلانی اینه :
سیم کارت سفید یا اینترنت پرو یا نهایتا با تحریم شکن > ترید کنید { نه بروکرهایی که با نت ملی در دسترس هستن > بروکرهای معتبرتر که توی سایت ایران بروکر بررسی و معرفی شده}
اگر به درآمد ماهانه {حداقل} بالای هزار دلار رسیدید {وبیشتر} تازه می تونید به مهاجرت فکر کنید
زندگی همینه در مورد کشور ها بنظرم مالزی و اندونزی برای افرادی با دانش فاینتک عالی هستند ، البته باید چیزی در چنته داشته باشی ،
اینجا هم وضعیت مشخص نمیشه بیان کرد فضای دلالی حاکم است ،
در مورد تجربه جالب زندگی متفاوت من از اونجا برگشتم اینجا بعد تصمیم گرفتم یکاری یا یه جوری جرنال داشته باشم بارم با تردینگ جمع کنم برم (تو کرونا اومدم ) در بخش های بلاکچین و پب دیزاین فعالیت میکردم اونجا که مبحث بزرگی دارد،
در مورد تردینگ پیشرفته ترین و قدرتمندترین شغل عالم هستش هرجای دنیا باشی یکجوری هستش مزیت بزرگی هستنبست به شغل های دیگه ،
در این مسیری یافتم هدف مسیر یست پس مسیر را زندگی می کنیم ،؛)
