بابا ای ملت!
یکم انگیزه داشته باشید چقد نا امیدید
لباس روشن بپوش برو زیر افتاب بخواب پسرر
به ولله که فاز گرفتن خوب نیستتتت
سریال اما هر قسمت یه داستان جداس اصلا به قسمتای قبل و بعدش ربط نداره
ببین و یه عمر منو دعا کن بابت این پیشنهاد
فارغ از چارت بزار دهنم بسته بمونه
دوستان اگه حالتون خوب نیست برید پیش تراپیست با حرف زدن و درددل کردن تو فضای مجازی قرار نیست حالتون بهتر بشه .
چیزی به عنوان درددل کردن وجود نداره .
درددل کردن یک خواب خرگوشیه که چند روز ارومید ولی بعد چند روز دوباره بر میگردید سر خونه اول
لطفا مقاومت نکنید و برید پیش تراپیست🙏
با تراپی رفتن قرار نیست اسیب ببینید ولی اگر تراپی نرید قطعا اسیب میبیند .
همون طور که برای سلامت جسمتون ارزش قائلید برای سلامت روانتون هم ارزش قائل بشید .
اگر هم نمیدونید وقتی رفتید باید چی بگید ایرادی نداره شما برید پیش مشاور خود مشاور به حرف میارتتون.
تراپی = دوش روانی
.
نکته اول : (لطفا حرفای بی پایه و اساس اینستاگرامی رو هم نزنید که روانشناسا خودشون روانین روانشناسا نمیتونن بفهمنن من چمه و … ما ها اونقدرام که فکر میکنیم خاص نیستیم)
نکته دوم : ( بهونه هم نیارید هزینه هاش گرونه و نمیتونم و ندارم لازم نیست برید پیش تراپیستی که هر ۱۵ دقیقه ۷۰۰ تومن میگیره میتونید تراپیستی رو پیدا کنید که توی ۴۵ دقیقه ۷۰۰ تومن بگیره . اولویت هم تراپیست حضوری باشه تلفنی زیاد جالب نیست . نگران نباشید فرق زیادی بین تراپیست ۱۵ دقیقه ۷۰۰ تومن و ۴۵ دقیقه ۷۰۰ نیست)
نکته سوم : ( اگر رفتی پیش تراپیستی که دیدی پیشش احساس راحتی نمیکنی دیگه لازم نیست بری پیشش برو پیش یه تراپیست دیگه ، برای تخلیه شدنتون نیازه که با تراپیستتون احساس راحتی کنید یعنی جوری که خجالت نکشی جلوش بد دهنی کنی . در ابتدای مراجعه به تراپیست شاید لازم باشه در ماه دو جلسه برید ولی وقتی که روی روان خودتون تسلط پیدا کردید ماهی یک بار هم کافیه یا حتی هر ۲ ماه یک بار)
نکته چهارم : (تراپیست قرار نیست معجزه کنه لطفا تراپیست و با دعا نویس اشتباه نگیرید تراپیست قرار نیست معجزه کنه ، شما میری پیشش شروع میکنی حرف زدن و خالی شدن وقتی خالی بشی و احساس کنی شنیده شدی تازه توی مغزت جا باز میشه برای ایده های خلاقانه تر ، رفیقتون یا خانوادتون نمیتونه شنونده حرفاتون باشه باید یکی باشه که تخصص و علم این کار و داشته باشه و شما ترس از قضاوت یا سوءاستفاده نداشته باشی)
و یادتون باشه اول باید برید پیش روانشناس نه روانپزشک
در ابتدا میرید پیش روانشناس اگر روانشناس صلاح دید میتونه بگه یه مراجعه هم به روانپزشک داشته باشید از هیچ کدومش هم نترسید چون قرار نیست اتفاق خاصی بیوفته.
(( روانشناس اونیه که با صحبت مشکل و حل میکنه ))
(( روانپزشک اونیه که با دارو مشکل و حل میکنه ))
همه جا هم جار نزنید که دارید میرید تراپی ترجیحا مثل یک راز بمونه.
اینم نگید که فلان اشنای ما رفت پیش روانشناس و روانشناس هیچ کمکی بهش نکرد خودتو با فلان اشناتون مقایسه نکن تو نمیدونی توی مسیر درمان فلان اشناتون چیا بوده و طرف چیا رو رعایت کرده و چیا رو رعایت نکرده.
(( یه سری ها برای ترحم خریدن یا مهر تایید زدن به قربانی بودن خودشون میرن پیش مشاور ))
اوناییم که میگن من چیزیم نیست و چرا باید برم پیش مشاور صد در صد باید مراجعه کنن به مشاور ، و البته اوناییم که میگن مگه من روانیم که برم پیش روانشناس هم باید مراجعه کنن.
.
و اینم بگم و دیگه تموم یادتونم باشه توی یکی دو جلسه روانشناس نمیتونه مشکلات ۲۰ یا ۳۰ سال زندگی شما رو حل کنه واقع بین باشید مراجعه به روانشناس همیشه یه گوشه زندگیتون بزارید و زمان بدید به پروسه درمان.
((ویکی پدیا : آمارها حاکی از آن است که میزان خودکشی موفق در میان مردان بالاتر از زنان است))
مواظب خودتون باشید 
حال دلم که تعریفی نداره.
فقط بابت چیزایی که دارم و ندارم خدا رو شکر میکنم.
یه وقتایی میرسه که آدم دستاشو میبره بالا و با تمام وجود میگه خدایا تسلیمم ، من دیگه نمیتونم کاری بکنم ، بقیه مسیرو تو کنترل کن 
توی ترید قرار نیست هر روز همهچیز طبق میل ما پیش بره. مهم اینه که با وجود ضرر و شرایط سخت، پلن و نظم خودمون رو از دست ندیم. انگیزه خوبه، ولی به نظرم انگیزه بدون مدیریت ریسک و دیسیپلین خیلی کمکی نمیکنه. و شما کاملا درست میگی باید انگیزه داشته باشیم و نا امید نشیم
گاهی واقعاً آدم به جایی میرسه که دیگه زور زدن و کنترل کردن جواب نمیده و فقط دلش میخواد یه مقدار خودش رو بسپره و نفس بکشه. اینکه با وجود همه فشارها هنوز بابت داشتههات شکرگزاری میکنی، خودش ارزشمنده. امیدوارم این دوره هم بگذره و روزهای آرومتری برات بیاد