خودم هر روز قبل از شروع معاملات مراقبه میکنم.
و عکس هایی از پوزیشن های خیلی خوبی که داشتم رو نگاه میکنم، تا انگیزه بگیرم و همچنان دنبال موقعیت هایی به خوبی اونها باشم، و از روی احساسات وارد معامله نشم.
شما چطور تونستید ترس و طمعتون رو کنترل کنید یا حداقل کمترش کنید، لطفا فقط راه هایی رو بگید که ازش جواب گرفتید نه راهی که بنظرتون درسته. این باعث میشه این تاپیک مفید واقع بشه برای همگان تا از تجربیات شما دوستان استفاده کنن.
بنظرم ترس و طمع شاید واژه اشتباهی باشه برای بیان حالت بازار. ترس و طمع احساسات انسانی هستند و ربطی به ساز و کار مارکت ندارن.فکرم این هست که ترس و طمع صرفا ریشه در نداشتن یک سیستم دقیق با نقاط ورود و خروج مشخص داره.
این جواب خوراک خودمه؛ این جانب با فیل کردن، کال کردن و لیکویید شدن خاطره ها دارم.
و زمانی تونستم خودمو کنترل کنم که استراتژیمو تغییر دادم! اون استراتژی که من داشتم باید تو ۵ دقیقه دنبال کندلا میدویدم…
الان توی ۳۰ دقیقه یه سری جاها رو سر سشن اوپن لندن مارک میکنم، الارم میذارم که رسید بوق بزنه یا اس ام اس بده! بینش فیلم میبینم، گیم میزنم و بعضی وقتا مثل دوشنبه و سه شنبه این هفته، هیچ تریدی نکردم چون اصلا به اون نواحی نرسید!
فقط یه قانون یاد گرفتم: «من بعد از باز کردن پوزیشن باهوشتر نمیشم که بخوام به تیپیم یا استاپم دست بزنم!»
قوانین استراتژیمو کاملا سختگیرانه و مکانیکی کردم تمام احتمالات بازار رو در نظر گرفتم و برای هر احتمال راه حل مشخصی در نظر گرفتم دیدم روی احساساتم کنترل بیشتری دارم و یاد گرفتم که باید برای مدیریت ریسک(حجم معامله ) فرمول محاسباتی داشته باشم . از یه تاریخی به بعد حرف هیچ کس رو در تحلیل و ورود به پوزیشن گوش نکردم (شنیدم و یاد گرفتم اما عمل نکردم)حتی اساتیدم. این شد که به این نتیجه رسیدم که رواشناسی ترید 80% ریسک15% استراتژی 5%
وقتی ترسو طمع هست که تاثیر بزاره،حتی دمای محل ترید روی معاملات ما تاثیر دارن،هر ۲۰الی۳۰دیقه چشمامو به سمت جای دورتری از ترید متمرکز میکنم ترجیحا یک نقطه که چشمام استراحتی کنن قدم ریزیم میزنم،بقیشو سیستم معاملاتی جمو جور میکنه سیستمی که اجازه ترید بهت میده و اجازه ترید کردنو ازت میگیره منظورم سیستم معاملاتیه سیستم معاملاتی