چندتا گزارش خارجی درباره بحث Internet Pro، دسترسی محدود برای بعضی کسبوکارها و اینترنت طبقاتی منتشر شده.
از یه طرف شاید برای شرکتها و مشاغل ضروری کمککننده باشه، از طرف دیگه این سوال پیش میاد که تریدر، فریلنسر یا کسبوکار کوچیک چرا باید از دسترسی پایدار محروم باشه؟
به نظرتون اینترنت طبقاتی راهحله یا خودش مشکل بزرگتری میسازه؟
رویترز گزارش داده در ماه سوم قطعی، طرحی مثل Internet Pro برای کاهش فشار روی کسبوکارها مطرح شده،
ولی
همزمان بحث سوءاستفاده و نابرابری هم جدیه.
لوموند هم از تبدیل دسترسی اینترنت به یک «امتیاز» برای گروههای خاص نوشته.
اینترنت طبقاتی از نظر من خطرناکه، چون دسترسی به اینترنت رو از حق عمومی تبدیل میکنه به امتیاز. یعنی یکی که ارتباط، مجوز یا جایگاه خاص داره وصل میشه، ولی فریلنسر، تریدر مستقل، فروشگاه کوچک یا دانشجو باید با قطعی بسازه. این مدل در بلندمدت رقابت سالم رو از بین میبره
از نظر اقتصادی، اینترنت طبقاتی شاید موقتاً بعضی شرکتهای بزرگ رو نجات بده، ولی کسبوکارهای کوچک رو له میکنه. تریدر مستقل، فروشنده اینستاگرامی، مدرس آنلاین یا فریلنسر معمولاً پشتوانه اداری نداره که اینترنت ویژه بگیره. این یعنی بازار به نفع کسانی میچرخه که دسترسی خاص دارن
برای تریدرها نابرابری دسترسی خیلی جدیه. کسی که اینترنت پایدارتر داره، اجرای بهتر، خبر سریعتر و کنترل بیشتری روی پوزیشنها داره. این یعنی حتی داخل یک کشور هم زمین بازی برابر نیست. بازار جهانی خودش سخت هست؛ وقتی دسترسی هم طبقاتی بشه، کاربر عادی چند برابر عقب میفته
من کامل مخالف نیستم اگر واقعاً کوتاهمدت و اضطراری باشه. مثلاً بیمارستان، بانک، حملونقل یا بعضی خدمات حیاتی باید دسترسی پایدار داشته باشن. ولی مشکل اینه که مرز “ضروری” و “رانتی” خیلی راحت قاطی میشه. اگر شفاف نباشه چه کسانی دسترسی میگیرن و چرا، اعتماد عمومی از بین میره
این قطعی اینترنت ضررش فراتر از حد تصوره.در حالی که اقتصاد کشور رو خیلی شدیدتر داره سمت بحران میبره،فقط من و شما و افرادی که درآمد آنلاین داشتیم ضرر نمی کنیم.
من خودمو میگم،وقتی اینترنت نباشه و درآمد نداشته باشم گوشی جدید نمیخرم(بازارش تحت فشار قرار میگیره)،کامپیوترم رو ارتقا نمیدم(کل بازار سخت افزار و کاسباش ضرر میکنن)،از اون شیرینی فروش محلمون خرید نمیکنم چون فعلا اقلام اساسی واجب تر هستن برا من،پیش دندون پزشک شهرمون کمتر میرم،رستوران کمتر میرم،تفریحات کمتری دارم،اگر وسیله ای ازم خراب شه نمیرم بازار نو اون وسیله رو بخرم(حالا وسیله آشپزخونه باشه،مبل باشه،الکترونیکی باشه و …)،قصابی محلمون کمتر منو میبینه که گوشت بخرم ازش و هزار تا مثال دیگه.
پس طیف گسترده تری دچار ضرر میشن حتی اونی که شغلش به اینترنت ربط نداره چون من مشتری حرفه ی اون شخصم و وقتی من و امثال من نباشن اونم ضرر میبینه.
و اقتصادی که اینقدر داره داغون میشه بعید میدونم نتیجه و برآورد قشنگی برای اون مسئولی که اینترنت رو قطع کرده داشته باشه.
این تاثیر شاید در یکی دو ماه خودش رو نشون نده
ولی در ادامه
با کوهی از افسردگی، بی پولی و ناامیدی روبرو هستیم
نه فقط جوون ها که الان بچه ها هم با گوشت و پوستشون در این اتفاقات هستن
ایجاد محدودیت ها و رانت ها و طبقاتی کردن چیز جدیدی نیست اینجا. نتیجه موارد دیگه هم دیدیم، این هم تفاوتی با قبلی ها نداره، دلیل اصلی هم تقسیم سرمایه و به جیب زدن پول بیشتر توسط عدهای خاص هست. فقط بی ارزش ترین چیز اینجا عمر و زندگی ما هست. با خودروی داخلی و واکسن داخلی و لوازم خانگی داخلی و اینترنت داخلی گذروندیم و میگذره ولی به چه قیمتی و چه کیفیتی زندگی می کنیم؟
مرده شور همشونو ببرن که انقد همچیو سخت کردن به مردم، حق یه زندگی عادی رو هم از ما گرفتن، امیدوارم اون نفت خشک بشه واسه همیشه و چیزای دیگه، همشون به فنا برن کثافتا
