Originally published at: تحلیل تکنیکال شاخص دلار ۲۶ مهر | اصلاح موقت یا پایان صعود DXY؟ - ایران بروکر
DXY در یک نگاه
- ضعف اخیر بازار حاصل شناسایی سود معامله‌گران است و منطق تحلیلی همچنان از استراتژی خرید در اصلاح‌ها حمایت می‌کند.
- شاخص دلار پس از جذب نقدینگی در محدوده حمایتی ۱۰۱.۰۰ تا ۱۰۱.۵۰ آرام گرفته و در صورت حفظ این محدوده، اهداف بعدی ۱۰۳.۰۰ و سپس ۱۰۴.۰۰ واحد خواهند بود.
- تورم فراتر از انتظار و نزدیک شدن قیمت نفت به سطح ۱۰۰ دلار، مانع از ریزش شاخص دلار می‌شوند.
- اختلاف اصلی سیاست‌گذاران بر سر زمان‌بندی افزایش بعدی نرخ است، نه لزوم انجام آن.
بازارها در هفته‌ای که گذشت، شاهد اصلاح غیرمنتظره دلار آمریکا بودند. اسکناس سبز پس از چهار هفته متوالی صعود پرقدرت و ثبت قله‌های جدید، سرانجام در روزهای پایانی هفته تسلیم فشارهای فروش شد و کندل هفتگی خود را در محدوده قرمز بست. این افت در نگاه نخست ممکن است برای معامله‌گرانی که روی موج صعودی دلار حساب باز کرده بودند نگران‌کننده به نظر برسد، اما وقتی لایه‌های زیرین بازار را کنار می‌زنیم، تصویر کاملاً متفاوتی آشکار می‌شود. ریزش اخیر بیش از آنکه حاصل دگرگونی در بنیادهای اقتصادی باشد، برآمده از کنترل هیجانات روانی و سیو سود معامله‌گران است.
در عرصه کلان، چشم‌انداز ژئوپلیتیک با وجود افزایش تنش‌ها در پایان هفته تغییری بنیادین را نشان نمی‌دهد و قیمت نفت خام برای تحویل در دسامبر با حفظ مسیر صعودی، در یک‌قدمی مرز روانی ۱۰۰ دلار در هر بشکه معامله می‌شود.
از سوی دیگر، انتظارات برای سخت‌گیری بیشتر پولی از سوی فدرال رزرو در سه‌ماهه چهارم سال همچنان پابرجاست، هرچند سخنان جان ویلیامز تا حدی تب افزایش نرخ در نشست پیش رو را فرو نشاند. با این وجود، شاخص دلار که در اوایل هفته تا نزدیکی سد روانی ۱۰۳ واحد بالا رفته بود، در نیمه دوم هفته زیر فشار نزولی قرار گرفت و به موازات کاهش بازده اوراق قرضه خزانه‌داری از سقف‌های اواخر سپتامبر و اوایل اکتبر، تن به اصلاح داد.
تحلیل تکنیکال شاخص دلار (DXY)
نگاهی به نمودار تکنیکال شاخص دلار، ساختار کلان صعودی آن را تأیید می‌کند. ساختار قیمت در ماه‌های اخیر از طریق شکست‌های متوالی سقف‌ها (BOS) و ثبت کف‌های بالاتر شکل گرفته است. در روندهای پیشین، سطوح مهم ساختار داخلی در ۹۷.۶۶۹ و ۹۸.۵۵۲ واحد کف‌های محکمی تشکیل دادند که زمینه را برای جهش‌های بعدی دلار هموار کردند.
در حال حاضر شاخص دلار در نزدیکی ۱۰۳ واحد، وارد فاز اصلاحی شده و اکنون در محدوده ۱۰۱.۷۷۹ واحد در حال نوسان است. این اصلاح، قیمت را به یک ناحیه جذاب در بازه ۱۰۱.۵۰ واحد رسانده است.
همان‌طور که در نمودار مشخص شده، شاخص دلار با نفوذ موقت به زیر کف‌های کوتاه‌مدت، نقدینگی (Liquidity Sweep) را برداشته تا استاپ‌لاس‌های معامله‌گران خرد را فعال کرده و سفارش‌های فروش باقی‌مانده را به طور کامل جذب کند.
رفتار قیمت در این محدوده نشان می‌دهد که خریداران در حال دفاع از این محدوده حمایتی هستند. در صورتی که این سطح تقاضا حفظ شود، سناریوی محتمل خروج پرقدرت و صعودی به سمت مقاومت ۱۰۲.۵۰ واحد خواهد بود. تثبیت بالای ۱۰۲.۵۰ راه را برای لمس دوباره مرز ۱۰۳.۰۰ هموار می‌کند و در ادامه می‌تواند موج صعودی جدیدی را به سوی اهداف ساختاری بالاتر در محدوده ۱۰۳.۷۲۰ و سپس ۱۰۴.۰۰ واحد رقم بزند.
در نقطه مقابل، اگر فروشندگان توان شکست کامل حمایت ۱۰۱.۰۰ را داشته باشند، راه برای اصلاح عمیق‌تر تا سطوح حمایتی پایین‌تر باز خواهد شد، هرچند شواهد ساختاری بازار تا این لحظه سناریوی صعودی را ترجیح می‌دهند.
تحلیل بنیادی شاخص دلار
مهم‌ترین عاملی که اجازه نمی‌دهد دلار وارد یک روند نزولی سنگین شود، داده‌های سرسخت تورم است. گزارش اخیر شاخص قیمت مصرف‌کننده بار دیگر نشان داد که مهار رشد قیمت‌ها در آمریکا به این سادگی‌ها نیست و داده‌های ماه سپتامبر حتی قوی‌تر از حد انتظار بازار منتشر شد.
تورم کلی سالانه به ۳.۶ درصد رسیده و تورم هسته، یعنی بخشی که تغییرات پرنوسان غذا و انرژی را نادیده می‌گیرد، روی رقم ۲.۶ درصد ایستاده است. وقتی این ارقام را کنار هدف ۲ درصدی بانک مرکزی می‌گذاریم، پیام روشنی دریافت می‌کنیم: سیاست‌گذاران فدرال رزرو نمی‌توانند تنها با استناد به چند ماه آرامش نسبی، پدال ترمز را رها کنند. بازارها باید این واقعیت را بپذیرند که تا کاهش نرخ بهره راه درازی در پیش است و دست‌کم در شرایط فعلی، فدرال رزرو چاره‌ای جز سرسخت ماندن ندارد.
دیدگاه اعضای فدرال رزرو
در راهروهای فدرال رزرو، همه اعضا متفق‌القول هستند که تورم همچنان بیش از حد بالاست و نباید فضا را رها کرد، اما اختلاف نظر بزرگی بر سر زمان‌بندی و سرعت اقدامات بعدی وجود دارد.
برخی از اعضا مثل بث همک از فدرال رزرو کلیولند معتقدند رشد ادامه‌دار اقتصاد و تورم ایجاب می‌کند که نرخ بهره هرچه سریع‌تر و در گام‌های کوچک بالا برود. او حتی هشدار داده که اگر شرکت‌ها بخواهند قیمت‌ها را فراتر از افزایش هزینه‌های خود بالا ببرند، ذهنیت تورمی در جامعه ریشه می‌دواند.
سوزان کالینز و آلبرتو مسلم نیز دیدگاهی مشابه دارند و بر این باورند که فشار بالای قیمت انرژی و هزینه‌های هنگفت سرمایه‌گذاری در هوش مصنوعی و مراکز داده، اجازه افت تورم را نمی‌دهد و نرخ‌ها باید تا پایان سال بالاتر برود. مری دالی هم احتمال افزایش مجدد را بالا دانسته، هرچند معتقد است نیازی به دستپاچگی نیست و باید با طمأنینه گام برداشت.
در سمت دیگر، مقاماتی مثل جان ویلیامز و آستن گولزبی نگاه آرام‌تری دارند. آن‌ها بر این باورند که نباید با انتشار یک گزارش تورمی هیجان‌زده شد و روند کلی آرام‌آرام رو به بهبود خواهد رفت. کریستوفر والر هم گرچه افزایش دوباره نرخ‌ها را رد نکرده، اما تأکید دارد لزومی ندارد این تصمیمات پشت سر هم و در هر نشست تکرار شوند.
کوین وارش نیز ترجیح داده تا زمان رسیدن نشست‌های اکتبر و دسامبر، هیچ پیش‌داوری زودهنگامی نداشته باشد. در مجموع، پیام سیاست‌گذاران صریح است: احتمال بالا رفتن دوباره نرخ بهره کاملاً روی میز است، اما زمان دقیق آن به آمارهای اقتصادی هفته‌های بعد بستگی دارد.
بررسی رفتار پول‌های هوشمند (CFTC)
بررسی رفتار پول‌های هوشمند و معامله‌گران بزرگ در بازار فیوچرز نشان می‌دهد که آن‌ها پس از موج صعودی اخیر، هنوز با احتیاط قدم برمی‌دارند. طبق آخرین گزارش تعهدات معامله‌گران، تعداد قراردادهای خرید اگرچه کمی رشد کرده و به بالای ۱۲ هزار قرارداد رسیده، اما نسبت به یک ماه گذشته افت چشمگیری را نشان می‌دهد. این وضعیت نشان می‌دهد که تمایل به خرید دلار متوقف نشده، ولی هنوز آن اعتمادبه‌نفس قاطعانه برای یک موج خرید سنگین در بازار شکل نگرفته است.
هم‌زمان، بالا رفتن حجم کل معاملات باز به بیش از ۵۱ هزار قرارداد در کنار تغییر اندک پوزیشن‌های خالص، نشان می‌دهد که بازار در حال بازآرایی و چیدمان دوباره است نه یک چرخش هیجانی. معامله‌گران بزرگ ترجیح داده‌اند با احتیاط رفتار کنند و ابتدا واکنش دلار به داده‌های جدید را بسنجند. این وضعیت خنثی از نگاه تحلیلی یک نکته مثبت به همراه دارد: بازار هنوز از خریدار اشباع نشده و اگر جرقه‌ای با آمارهای قوی اقتصادی زده شود، پتانسیل ورود نقدینگی تازه و پرتاب مجدد دلار بسیار بالاست.
آیا Dxy بالا میرود؟
هفته آینده تقویم اقتصادی آمریکا خلوت‌تر از روزهای گذشته خواهد بود و فقط آمارهای اولیه فعالیت‌های تجاری ممکن است تحرکی جزئی ایجاد کنند. از طرفی مدیران ارشد فدرال رزرو نیز به دلیل قانون سکوت پیش از نشست ۲۷ و ۲۸ اکتبر، مصاحبه‌ای نخواهند داشت و سکوت خبری بر فضای سیاست پولی حاکم می‌شود.
با کنار هم گذاشتن تکه‌های این پازل، به نظر می‌رسد استراتژی خرید در کف یا همان Buy the Dip منطقی‌ترین رویکرد برای دلار باشد. ساختار بنیادین بازار تغییری نکرده است: تورم فراتر از هدف است، نفت گران‌تر شده و فدرال رزرو دست‌کم در کوتاه‌مدت راهی جز انقباض ندارد. معامله‌گران مطمئن هستند که نرخ‌ها دوباره بالا میرود و فقط بر سر تاریخ آن تردید دارند، همین تردید هم باعث دست‌اندازهای موقت در مسیر صعود می‌شود.
از نظر تکنیکال، تا زمانی که حمایت محدوده ۱۰۱ حفظ شود، دست بالاتر با خریداران است و عبور از مقاومت‌های ۱۰۲.۵۰ و ۱۰۳.۰۰ می‌تواند هدف ۱۰۴ را در هفته‌های آینده فعال کند. تا وقتی که افت شدیدی در اقتصاد آمریکا رخ ندهد یا تورم به طرز شگفت‌آوری فروکش نکند، ضعف چند روز گذشته دلار بیشتر به استراحت یک دونده نفس‌بریده شباهت دارد تا برگشتن از مسیر مسابقه.
هیچ تحلیل قطعی در مورد بازارهای مالی وجود ندارد. تمامی موارد ذکر شده صرفاً به منظور اطلاع‌رسانی منتشر گردیده و این مطلب هیچگونه پیشنهاد خرید یا فروشی برای معامله‌گران محسوب نمی‌شود. افراد باید نسبت به ریسک‌های ذاتی بازارهای مالی آگاهی داشته باشند و قبل از اقدام به هرگونه سرمایه‌گذاری از تصمیم خود مطمئن شوند. ایران بروکر نسبت به ضرر و زیان احتمالی شما هیچگونه مسئولیتی را نمی‌پذیرد.